Vroeger toen ik klein was wilde ik altijd oud worden,
Dan kon ik naar de middelbare school,
Dan mocht ik later thuis komen en later naar bed,
Vroeger kon ik gek doen zonder dat iemand het mij kwalijk nam,
Zou ik een gesprek kunnen voeren met een jongen,
Kon ik vrolijk dansen zonder zorgen en pijn,
Vroeger kende ik de woorden pijn en verdriet niet,
Wist ik niet wat liefde precies inhield,
En liet ik alleen tranen vallen als ik me gestoten had of was gevallen,
Vroeger scheen de zon dagelijks in mijn ogen,
Zag ik het leven als één groot feest,
En had ik vriendinnen waar ik altijd mee lachte,
Nu wil ik het liefst weer kind zijn,
Wil ik terug naar de oude vertrouwde basisschool,
Wil ik alleen thuis zitten en mijn bed in kruipen,
Nu kan ik mij zelf niet meer zijn zonder dat iemand mij nastaart,
Is een gesprek met een jongen iets wat ik ontwijk,
Huil ik iedere nacht van de zorgen en de pijn,
Nu voel ik alleen de pijn en verdriet in mijn hart,
Wil ik niets meer van liefde afweten,
En huil ik iedere dag om die ene die mijn hart stal,
Nu regent het dagelijks langs mijn wangen,
Zie ik het leven niet meer zitten,
En is er niemand die ik nog zal vertrouwen,
Mijn passie, schrijven.. Mijn emoties, fantasie, werkelijkheid, geschreven met een pen en vervolgens op het net.. Verschillende gevoelens, die je kunnen raken of misschien juist niet? Met mijn ogen gesloten, laat ik mijn vingers het werk doen. Mijn hand dat zich een weg baant langs mijn papier. Mijn verhalen, mijn gedichten, mijn passie..